maandag 27 april 2009

Het Moment

Landelijk Economen Zaalvoetbaltoernooi. Halve finale, het niveau stijgt per wedstrijd. Al een paar minuten de bal niet meer gehad. Van voet tot voet gaat hij er steeds net voor onze neus vandoor. De achterstand is terecht, maar ongelukkig tot stand gekomen. Een fractie van concentratieverlies lijkt fatale gevolgen te krijgen, het toernooi ten einde. De minutenlange aanval eindigt uiteindelijk in de handen van onze doelman.

Tijd voor een sprint. De tegenstander gelooft het wel, ze gaan winnen. De doelman werpt de bal strak richting de linkerflank. Zonder te twijfelen of aannemen volgt een schot op doel. Verbijsterd kijken vijf mannen naar hun eigen doel. Hij zit erin. Drie minuten de bal gehad en binnen drie seconde een doelpunt. Aan de andere kant: het is gelijk.

Een paar minuten later maken we de winnende. De tegenstander is geen schim meer van de eerste driekwart van de wedstrijd. Catenaccio ten top heeft het zelfvertrouwen de nek om gedraaid. Ook zo winnen geeft een heerlijk gevoel. De tegenstander kansloos laten, terwijl ze alle kans dachten te hebben. De overwinning is onterecht, maar niet gelukkig tot stand gekomen.