De angst regeert

Vorige week werden de eerste halve finales van de Champions League gespeeld. FC Barcelona trad in het eigen Camp Nou aan tegen het Chelsea van Guus Hiddink. De Nederlander is inmiddels overal op de wereld geliefd en wordt door velen gezien als misschien wel de beste trainer van de wereld. Op voorhand kondigde Guus geluk aan dat zijn team het veld op zou gaan om een doelpunt te maken. Niet bleek minder waar. De angst voor de geoliede aanvalsmachine van de Catalanen was zo groot, dat Hiddink besloot maar één speler over de middellijn op te stellen: Drogba. Josep Guardiola, trainer van Barça, stuurde zijn manschappen zoals iedere wedstrijd naar voren. Helaas bleken de twee muren die Chelsea voor haar eigen doel optrok niet te slechten.

Om te winnen moet je minimaal één doelpunt meer maken dan de tegenstander. Van wie anders dan onze legendarische landgenoot Johan Cruijff kan deze uitspraak zijn. Guardiola werd door Cruijff in de jaren ’90 bij het eerste elftal van Barcelona gehaald en groeide uit tot zijn belangrijkste speler. Het is dus niet toevallig dat Guardiola dezelfde denkwijze heeft als Cruijff. Hiddink blijkt de Hollandse school echter niet meer aan te hangen. Om te winnen moet je minimaal één doelpunt minder tegen krijgen dan je tegenstander, moet zijn gedachte zijn geweest. Een denkwijze die door vele trainers van Europese (top)clubs wordt gedeeld.

Deze manier van spelen is slechts op één manier af te straffen: door met aanvallend voetbal ervan te winnen. Verdedigen is echter makkelijker dan aanvallen, dus het zou mij niet verbazen als Chelsea aanstaande woensdag Barça verslaat, wellicht na wederom een 0-0 en een strafschoppenserie. Of Barça geeft in de aanvalsdrift net teveel ruimte aan die ene aanvaller van Chelsea. En dan staat Chelsea voor de tweede keer op rij in de finale van het belangrijkste Europese toernooi, zonder daadwerkelijk beter te zijn dan anderen. De supporters van Chelsea zal het niet interesseren, zolang hun ploeg maar in de finale staat.

Neem het deze supporters maar eens kwalijk. Voetbal is een spel om de toeschouwers te vermaken. Maar wat vermaakt het publiek meer: goed voetbal of goede resultaten? De combinatie leidt logischerwijs tot grootste genot, maar blijkbaar is deze voor vele clubs onbereikbaar. Zelf zou ik ook juichen als mijn favoriete clubs succes hebben met een behoudende tactiek, maar lang zou ik het niet volhouden. Uiteindelijk wil ik veel en mooie doelpunten zien als ik in het stadion zit. Spanning vergoedt sporadisch veel, maar voor mij lang niet genoeg.

Eén van de oorzaken van het verdedigende voetbal is een regel die is ingevoerd om het voetbal juist aanvallender te maken. Een uitdoelpunt telt immers dubbel bij gelijke stand. Dit houdt in dat de thuisspelende ploeg vaak met de handrem erop speelt (niet in de eerder genoemde wedstrijd overigens), terwijl de regel juist bedoeld is om de uitspelende ploeg aan te laten vallen. Een afschaffing van deze gedateerde regel lijkt mij de eerste stap richting aantrekkelijker (Europees) voetbal.

Ook in Nederland lijkt de angst te regeren. AZ werd vorig seizoen ondanks alle goede intenties vaak verslagen. Een elfde plaats was het onlogische gevolg. Om dit te voorkomen bleek zelfs een fervent aanhanger van aantrekkelijk voetbal, Louis van Gaal, bereid veel behoudender te gaan spelen. Natuurlijk niet zo extreem zoals Chelsea dat deed in Camp Nou, maar ook niet minder extreem dan PSV de afgelopen jaren. Het bleek helaas weer een sleutel tot succes, mede doordat ploegen die wel graag willen aanvallen daar eigenlijk helemaal niet toe in staat zijn, laat staan dat de zwakkere broeders een goed georganiseerde defensie kunnen verslaan.

Hopelijk wint het FC Barcelona van Guardiola de Champions League. Drie jaar geleden won Barça de cup onder leiding van Frank Rijkaard. Hoewel deze ook aanvallend speelde, is de huidige ploeg mooier om te aanschouwen. Waar de ploeg van Rijkaard het vooral moest hebben van de individuele kwaliteiten van Ronaldinho en Deco, zorgt het combinatiespel van de huidige ploeg juist voor de mooiste (team)doelpunten van de afgelopen jaren. Zul je zien dat Drogba roet in het eten gaat gooien…