De Amateur, deel II

Buiten is het koud. De wedstrijd sleept zich voort, terwijl de spanning ver te zoeken is. Iedereen is blij dat het niet is afgelast, maar waarom hadden we ook al weer zin om in deze omstandigheden in een korte broek rond te lopen? We lijken wel gek. De sokken worden zo hoog mogelijk opgetrokken, maar veel kan met niet verwachten van zo'n klein stukje katoen.

De scheidsrechter kijkt op zijn horloge. Ondertussen vraagt ook hij zich af waarom hij niet lekker onder een warme deken ligt te slapen. Gelukkig is het rust. Tegelijkertijd beseft iedereen dat slechts de helft van deze marteling voorbij is. Kan de scheidsrechter niet gewoon de tussenstand als eindstand doorgeven, denkt de ploeg die voorstaat. Misschien valt er nog wat te maken van deze gure zondag.

Godzijdank is er geen trainer op dit niveau. Het bespreken van alles wat zich op het veld afspeelde is alleen de moeite waard na een flink aantal glazen bier. Gelukkig is daar de thee. Iedereen pakt de plastic beker met de warme inhoud stevig vast. Zelfs degene die geen thee drinken. Sneller dan verstandig voor een kokend heet drankje wordt de thee naar binnen gegoten. De bekertjes worden nog snel even aan alle kanten kapot getrokken, omdat we stiekem nog steeds dat voetballertje van vijf jaar zijn. Dus daarom is iedereen hier. De nostalgie naar het voetbal uit onze jeugd drijft ons tot deze zelf marteling. Het is tijd om weer het veld op te gaan. Helaas staat vader niet meer langs de lijn.